’s Middags kwamen Solla en Angelos langs (met Solla’s zoontje die heel braaf met een schepje in onze hoop zand aan de weer ging zonder verder een kik te geven). Het was heel fijn om ze toch nog een keertje te zien. Oh en ze hadden taart mee! Leuke Ijslandse gewoonte, taart.
Daarna moesten we heel snel de opgraving weer een beetje inpakken zodat we om 3 uur terug konden om onze tassen in te pakken! We hebben lekker warm een dekentje over Kot gelegd zodat Margrét half augustus weer verder kan.
Ik ben er in geslaagd om binnen 20 minuten te douchen en m’n tas in te pakken (alle modderige dingen aan een kant, schone dingen (niet veel) aan de andere... en er een keertje goed op gaan zitten) (ik ben trouwens blijkbaar te licht om m’n tas goed dicht te krijgen, maar dat vind ik niet zo erg haha). Snel naar beneden gerend om ons afscheidskadootje voor Margrét af te maken in Photoshop. We hadden 50 minuten de tijd gekregen om te douchen, in te pakken en weg te gaan, dus met 30 minuten over was het wel even doorwerken!
Opeens zaten we in de auto op weg naar Keflavik, naar ons hotel om ’s ochtends om 6 uur naar het vliegveld te worden vervoerd. Het ene moment zit je ergens in een modderige kuil stukjes bot uit een muur te priegelen en het andere moment zit je zomaar in de auto op weg naar huis. Dag IJsland. De tijd ging heel snel, maar het lijkt langzaam. Zo veel ervaringen lijken moeilijk in een kleine 5 weken te passen. Ik heb heel erg veel geleerd – van het wassen van zand tot het proeven van tephra (oh en natuurlijk hoe een Total Station te gebruiken, hoe turf te herkennen en dat soort belangrijke zaken).
Onvergetelijk.
Dankjewel team. Dankjewel Grampus Heritage.


























Geen opmerkingen:
Een reactie posten